Δευτέρα 6 Ιανουαρίου 2014
Χρήστος…Μπαρτζώκας κι Θόδωρος…
Σπανούλης! Ναι, καλά διαβάσατε,
και όχι, ούτε άσχετοι είμαστε ούτε έχουμε τρελαθεί ακόμη (αν και με τη φετινή
χρονιά…αλλά αυτό είναι άλλη κουβέντα: μέχρι τότε ένα κουίζ, 19 ο μαγικός
αριθμός για φέτος, γιατί?). Τα ξέρουμε τα ονόματα και του coach Μπαρτζώκα και φυσικά του Kill Bill!
Σήμερα το απόγευμα όμως, Κυριακή
πριν τα Φώτα επέλεξα να δω το φαινομενικά αδιάφορο, στην πράξη όμως αρκετά ενδιαφέρον
και..λίαν επικίνδυνο παιχνίδι Ολυμπιακού – Νέας Κηφισιάς. Ξαφνικά λοιπόν, αναπάντεχα
που λέμε, ήρθε η επιθυμητή Φώτισης! και έπεσε το μάτι μου σε μια γνώριμη φάτσα,
αυτή του ref Σκούτα. Που τον έχω δει, που τον έχω δει, και τότε θυμήθηκα
το τελευταίο παιχνίδι μας με το MEGA για το πρωτάθλημα του ΕΚΑ.
Γιατί στο παιχνίδι αυτό ο ref ήταν
ο Λεωνίδας Σκούτας, ο οποίος μας έχει σφυρίξει αρκετές φορές στο πρωτάθλημα του
ΕΚΑ, τελευταία όμως έχει φτάσει και στα σαλόνια της Α1!
Βλέποντας λοιπόν τον coach Μπαρτζώκα
να συνομιλεί με το ref,
σκέφτηκα το δικό μας coach στη θέση του, το Χρήστο… Μπαρτζώκα, να κοιτάει τον ίδιο
διαιτητή με αγωνία, ένα μήνα πριν, να του δώσει ένα σφύριγμα, όπως ήθελε και ο
έτερος του Ολυμπιακού, να ξεμπερδέψουν και οι δύο με τα ματσάκια τους και να
γλυτώσουν τη γκρίνια της ήττας. Και αν ο Γιώργος τα κατάφερε τελικά, ο Χρήστος
έμεινε να τρώγεται για ένα πόντο, και το δικό μου επίμονο μα και απελπισμένο
βλέμμα που περίμενε ματαίως το νεύμα του Σκούτα, όχι στο ΣΕΦ αλλά στο ΟΑΚΑ, να
δείξει ένα time-out στα
τελευταία 2’ της ζαλάδας, να βάλουμε ένα φρένο στη σκοτοδίνη, μήπως πάμε εμείς
στη γραμμή της φιλανθρωπίας και της ευτυχίας, και όχι ο αντίπαλος που με μια βολή-πέναλτι
μας έριξε στο καναβάτσο…
Τα ίδια ισχύουν και για το Θόδωρα,
το δικό μας Θόδωρα! Όπως ο ref Σκούτας σε κάποια φάση σήμερα το απόγευμα έβλεπε τον Kill Bill στο
έδαφος και άκουγε τη γκρίνια του, έτσι
σε εκείνο το παιχνίδι προσπαθούσε να εξηγήσει τα ανεξήγητα επί δεκάλεπτο στο
δικό μας Kill Bill ή Θόδωρο…Σπανούλη! Και έχουμε και Τάκη…Ντάνστον,
Γιώργο…(Χιντιπά) Λοτζέφσκι, και ο κατάλογος είναι μακρύς!
Γιατί κύριοι έτσι είναι η ζωή στο
πρωτάθλημα του ΕΚΑ, εκεί το μπάσκετ είναι αλλιώς, και αν το ref Σκούτα τον
καταλαβαίνει τελικά ο Kill Bill της Ευρωλίγκας, δεν ισχύει το ίδιο για τους δικούς μας Kill Bill, οι οποίοι μπαίνουν
οργισμένοι και διψασμένοι για μπάσκετ κάθε εβδομάδα στο παρκέ, και δεν
καταλαβαίνουν από κανένα θεό του μπάσκετ, παρά αυτόν που έχουν πλάσει μέσα στο
κεφάλι τους, 25+ χρόνια στις τσιμεντένιες αλάνες και στα πλαστικά παρκέ της
ΕΣΚΑ! Και ας προσπαθεί με περίσσεια υπομονή ο κάθε κύριος Σκούτας, συντόμως του
εύχομαι και την Ευρωλίγκα, να μας εξηγήσει πως παίζεται το άθλημα…Ή αλλιώς:
εκινήθης, ή μήπως δεν εκινήθης?
Καλή μπασκετική
χρονιά!
by (ex-Coach) G.
Τετάρτη 27 Νοεμβρίου 2013
Τρίτη 26 Νοεμβρίου 2013
Erial- Δικηγορικός Σύλλογος Πειραιά: 38- 52
Νέα ήττα για την Erial, αυτή τη φορά από το Δικηγορικό Σύλλογο Πειραιά.
Θα λέγαμε ένα deja-vu, του προηγούμενου αγώνα με τον Ερυθρό, με μια ομάδα όχι πολύ μακριά από το δικό μας επίπεδο, αργή, χωρίς κάποιον παίκτη να ξεχωρίζει (ας με συγχωρήσει το Νο18 αλλά είναι και μέτριος παίκτης). Ένα παιχνίδι που πήγαινε πόντο- πόντο και αλλά κάπου εκεί στη δεύτερη περίοδο έγινε το γνωστό πατατράκ: κολλήσαμε στην επίθεση με στατικά plays και επιθέσεις τραβηγμένες από τα μαλλιά versus 4-5 επιτυχημένων αιφνιδιασμών των αντιπάλων, έτσι φτάσαμε σε ένα -10 που όπως έχουμε ξαναγράψει δύσκολα καλύπτεται σε αυτό το επίπεδο.
Το κλίμα καλό εντός και εκτός γραμμών γηπέδου για την ομάδα μας, φαίνεται να ξαναβρίσκουμε την ηρεμία μας (βοήθησαν και οι απουσίες για να παίξουν όλοι αρκετά).
Πιστεύω ότι αν οι περιφερειακοί κόψουν τις μπούκες και τα κατεβάσματα στο low post που δημιουργούν τα κενά στην άμυνα και τρώμε αιφνιδιασμούς συν πιο ορθόδοξες επιθέσεις με γύρισμα της μπάλας (θυμίζω το ελβετικό έπος) θα πάμε καλύτερα. Συν το να παίζουμε κάποιο από τα συστήματα, τουλάχιστον για να αποφεύγουμε το στήσιμο- κοπάδι και το κουτούλημα μεταξύ μας.
Αναμένουμε και τα στατιστικά που θα εκθέσουν κόσμο!
by GM/ Admin
Δευτέρα 25 Νοεμβρίου 2013
Erial Music- Ερυθρός Σταυρός: 28- 39
Καταρχήν συγχαρητήρια στον Coach για τη σωστή διαχείριση του υλικού,
ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα που ήρθε από ένα black-out που πάθαμε μόλις έσφιξαν την άμυνα. Δυστυχώς η ομάδα δεν ανταποκρίθηκε
βοηθώντας στο κατέβασμα με αποτέλεσμα ένα παιχνίδι που πήγαινε πόντο- πόντο να
πάει στο -8 και με τα χαμηλά σκορ που παίζουν στο επίπεδό μας η κατάσταση ήταν
μη αναστρέψιμη και ο ασθενής «κατέληξε».
Τα στατιστικά, που (πάλι) εκθέτουν κόσμο... Τουλάχιστον ο χρόνος ήταν μοιρασμένος...
Πάμε για το επόμενο παιχνίδι με τους δικηγόρους.
by GM/ Admin
Κυριακή 17 Νοεμβρίου 2013
Erial- Mega: 31-29 (5η αγωνιστική) updated
... και σε συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησης, τα στατιστικά μας:
... και μερικά σχόλια επί των στατιστικών:
... και μερικά σχόλια επί των στατιστικών:
- ίσως από τα νούμερα κάποιοι να καταλάβουν ότι δεν είναι τελικά και τόσο σπουδαίοι παίχτες όσο νομίζουν και να ασχοληθούν περισσότερο με την ατομική τους απόδοση, παρά με το τι έκανε η τι δεν έκανε ο συμπαίκτης τους.
- το επίπεδο μεταξύ των παικτών της ομάδας είναι περίπου ισοδύναμο, άρα, ακόμη και αν φιλοσοφία της ομάδας ήταν πρώτα οι νίκες και όχι πρώτα η συμμετοχή, δεν δικαιούται κανένας να απαιτεί να παίζει περισσότερο από τους υπόλοιπους.
- η ευλογία του να έχουμε φέτος περισσότερους παίχτες, ειδικά σε σχέση με άλλα χρόνια που και η 5άδα έβγαινε με το ζόρι, τείνει να εξελιχθεί σε κατάρα. Δυστυχώς κατεβάζοντας 12άδα είναι δεδομένο ότι ο 11ος και ο 12ος δεν θα παίξουν σχεδόν καθόλου. Ίσως πρέπει να δούμε το ενδεχόμενο να κατεβαίνει 10άδα και τουλάχιστον αυτοί που έρχονται στο γήπεδο να παίζουν αρκετά. Το όποιο rotation μπορεί να γίνει και εκτός γηπέδου.
- το παιχνίδι τελειώνει όταν μηδενίσει ο χρόνος, είναι προσβολή προς τον προπονητή και τους συμπαίκτες να αλλάζουμε επιδεικτικά πριν τελειώσει ο αγώνας επειδή γίναμε αλλαγή, ειδικά αν έχουμε πάρει και τη μερίδα του λέοντος σε χρόνο συμμετοχής.
Και ενημερωτικά η βαθμολογία:
by GM/ Admin
Τρίτη 12 Νοεμβρίου 2013
Erial- MEGA: 31- 29, πρώτη νίκη, αλλά είμαστε χαρούμενοι;
Σπάσαμε χτες το ρόδι και κάναμε την πρώτη μας νίκη, έστω και με βραχεία κεφαλή (31-29).
Το πρώτο που πρέπει να πούμε είναι ένα μεγάλο μπράβο και respect στα παιδιά του MEGA, που με πέντε άτομα (και από ένα σημείο και μετά με τέσσερα ουσιαστικά, λόγω τραυματισμού), έπαιξαν καθαρά και μας κοίταξαν κατάματα, χάνοντας το παιχνίδι στην τελευταία φάση.
Όσι για εμάς, παρά τη νίκη και πάλι φύγαμε πικραμένοι... Περιμένουμε και πάλι τα στατιστικά για να επιβεβαιώσουμε το αυτονόητο, είναι προφανές όμως ότι πρέπει κάποια πράγματα να τα προσεγγίσουμε αλλιώς, όχι για να πάρουμε το πρωτάθλημα αλλά για να ξαναβρούμε τη χαρά του αγώνα.
by GM/ Admin
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

